9- Çarık: Manda veya öküz derisindendir. Tuz ile şap içinde terbiye edilen deri yumuşatılır. Daha sonra şekil verilerek kurutulur. Çarığın ön kısmı kapalı, arka kısmı sandalet biçimindedir. Ucu hafif kalkıktır. Önden bakıldığında ayakkabı görünümünü verir. Ön uç kısmı ince, deri ip (sırım) ile dikilmiştir. Çarığın yan taraflarında önden bağımsız, 1cm eninde iki deri parçası uzanır. Bunların delikleri vardır. Deriden yapılmış uzun çarık bağları bu deliklerden geçerek ayak topuğundan dolandırılıp, ayak bileklerine bağlanır.

Kadın ve erkekler genellikle aynı çarığı giyerler. Kadın çarığı erkek çarığına nazaran daha hafif ve topukludur. Bilek kısmı tokalı ya da aynalı olanları da vardır. Genellikle koyu ve sade renkte giyilen çarığın kırmızı renkte olanı, daha çok kadınlar tarafından kullanılmıştır.

* Günümüzde orlon ve yün ipten yapılmaktadır. Desenli ve renkli çorapların piyasada satılması

sonucu, günümüzde sade renk çorap yerine renkli çoraplar kullanılmaktadır. Çorabın aslı yukarıda anlatıldığı gibidir. Resimdeki çok renkli çorap ve lastik ayakkabı bu kıyafetin bir parçası değildir. Ayrıca resimdeki kıyafet günümüze kadar korunarak gelmiş tek otantik kıyafettir. 1999 yılında çekilen bu geleneksel kadın kıyafetini, 2001 'de tekrar görüntülemek için Ilısu Köyü'ne gittiğimizde kıyafeti İstanbul'da göndermelerinden dolayı maalesef görüntüleyemedik. Tek otantik fotoğraf olarak arşivimizde yer almaktadır.

10- Takılar ve Süsler: Bilezik, beşi bir yerde, cıngıl (alınlık), gümüş gerdanlık, bronz kiipeler, hamaylı, yüzük, kaytan (gümüşten ve boncuklardan yapılırdı.) para kesesi, gümüş kemer gibi süs eşyaları kullanılmıştır.

   Cıngıl-Alınlık : Gümüşten yapılmış bir süs eşyasıdır. Daha çok yeni gelinler ve nişanlı kızlar tarafından takılır. Alnın tam ortasında el ayası büyüklüğünde, yuvarlak gümüş bir levhaya, sağ ve solda üçerli zincirler küçük halkalarla tutturulmuştur. Bunların uçlarında gümüşten yapılmış peykler vardır. Daha sonra bu üçerli zincirlerin uçları birleştirilip uçlarına çengel yapılmıştır. Saçlar toplandıktan sonra uçtaki çengeller saça ya da başa giyilen takkeye tutturulur. Böylece cıngıl baştan düşmemiş olur. Anlatılanlara göre Yörede yukarıda tarif edilen cıngıl dışında kulak hizasından başlayıp çene altında birleşen değişik cıngıl çeşitleri de kullanılmıştır.

Takke ya da fese takılan cıngılın üstüne ipek krep örtülür