Toplumda ahlâki çöküntü  son hız devam ediyor.  Kişilerin kusurları, üzüntüleri ile alay etmek, onları aşağılamak şiddettir. Kişinin yaşam sevincini yok ettiği gibi,  pisikolojik ve bedenen rahatsızlıklara neden olur. İslami açıdan bu büyük bir günah ve kul hakkıdır.  Enerji ile ilgilenen biri olarak kendime ait bir sözüm var.  "Kırbacı duyguya vurursun, morluğu bedende zuhur eder."  Kusur aramak, aşağılamak "Zayıf  ve narsist insanların kullandığı bir dildir" Birçok yöndeki zayıflıklarını kapatma duygusudur. Kendini üstün  görmek  hastalıktır. Kişi hastaneye gitmez ama etrafındakileri hastanelik eder.

Başkalarının kusurunu görmekten, kendi kusurlarını görememiş insanların etrafa saçtığı  çirkinlik kişinin kendisine dert ve belâ olarak yeter! Güzel ahlâkın manevi lezzetine mazhar olamamak dünyada ki en büyük azaplardandır.  Kişi gafletiyle bu azabıda bilmez.   Kalp kırmak Kabe'yi yıkmakla eş değerdir. Dilde edep, gözde edep, düsüncede edep, sözde edep illede edep, illede edep.

İslâm' ı  "anlayamamak",  bu uğurda kendini eğitememek önce kişinin kendisine, sonra topluma uyguladığı psikolojik şiddettir.  Kendine hayrı olmayanın başkalarına hayırının dokunması söz konusu değildir.
Toplum, zaman geçtikçe yüzsüzleşen insanlara gebedir.

Yaşlarının ilerlemesine rağmen kendi eksiklerini bulup yüzleşemeyen insanlar, herşeyi yapabilceklerinin özgürlük olduğunu sanan gençler, aklı başında yaşlıların örnek oluşunuda ziyan eder. Düşünemeyen, mankurtlaşmaya teslim olmuş sorgulayamayan toplumdan  daha kötüsünü görmedim.

Bu dünyaya neden geldiklerini tahayyül edemezken, tekamül seviyelerinden habersiz yaşarlar.
Toplum üzerindeki gözlemlerim bana bu sonuçları gösteriyor. İnsanların çoğu kalıplarla, kulaktan dolma yaşıyor, çok azı fikir üretip kendi hayatını düzene koyuyor.

Toplumda ahlâksızlık kol gezerken kendini düzeltebilene ne mutlu!

Her kim müslüman kardeşinin meydana çıkmasını istemediği birşeyini ortaya çıkarır ve dile verirse; Allah da onun ayıplarını, kimsenin bilmesini istemediği hallerini meydana çıkarır. Bu suretle kendi evi içinde de olsa onu rezil eder. Müslüman kardeşinin ayıplarını örten, bir ölüyü diriltmiş gibidir. " (Buhârî, Mezâlim, 3; Müslim, Birr, 58; Tirmizî, Birr ve Sıla,

Bir de ayıbı, kusuru  bile  olmadan sudan sebeplerle karşısındakileri  aşağılayan,  zulmeden kötü fıtratlı insanların sonu felâkettir. Kusur arayan bulur. Ve insanın kusur görmesi için kendisine bakması yeterlidir.

Yaratıcının  kudret ve sanatını göremeyen gözlerin işidir, eşin, dostun kusurlarını aramak, görmek.  Ne diyor Mevlâna Celâleddin-i Rûmi; İyiyi ara, güzeli ara, doğruyu ara. Ama kusur arama!
Kusur arayan dostsuz kalır.

Aklın yaşta değil! başta olduğunu.

Ahlâkın dilin ucunda değil! Yürekte olduğunu öğrenip öğretmeli insan.

Edebini muhafaza edenlere selâm olsun.