Kimin gönlü taht, mal, mülk, kiminin ki ise Aşk ister

"Hoşgelmişsin Fedon usta, Mehmenebanu Sultan Hazretleri seni bekler."

dedi, titrek dudaklı Kara Fatih Paşa.

Divan kapısı açıldı, nöbetçiler mızrakları kaldırdı, yol verdiler Fedon ustaya.

Korucular üstünü aramak istediler,

" Gerek yok, Fedon usta silah taşımaz " diye seslendi Mehmenebanu Sultan.

İleri 5 adım attı durdu Fedon usta.

Gözlerine baktı sultanın.

Yüreğinin tam orta yerinden, ılık bir yel esti.

Ürperdi. Yine kin, yine nefret ve yine kendini beğenmişlik vardı gözlerde.

" Hiç değişmemişsiniz Sultanım, yina alımlı, yine çok güzel

ve bir o kadar da kendini beğenmişlik.

Tahta yakışıyorsunuz lakin, taht size yakışmıyor.

Daha alımlı, daha nakkaşlı, daha saltanatvari bir taht yapalım size. Hediyemiz olsun."

" Sende hiç değişmemişsin. Yiğitsin, dinçsin, yakışıklısın bir o kadarda sivri dilli.

Ne istersin yine?" diye sordu Mehmenbanu.

Fedon usta, Sultanın gözlerine baka baka anlattı herşeyi.

" Olur dedi Mehmene Banu.

Amma iki ayda suyu akıtmazsa Ferhad, Şirini unutsun.

30 ardan sana 60 gün.

Hadi bakalım kavuştur sevenleri birbirine.

Çulsuz deveye nal çakmaya."

" Nede güzel gözleriniz var sultanım.

Bu gözlerden, bu nefret nasıl okunur.

Nasıl kıyar, seven yüreklere ve yol vermez sevgililere"

Kızdı , gözlerini kaçırdı Fedon ustadan, ve bağırdı Mehmenebanu

"Muhafızlar alın bunu dışarı"

Gülümsedi Fedon usta

"Kimin gönlü taht, mal, mülk, kiminin ki ise Aşk ister Sultanım.

Kalın sağlıcakla."