Kanuni Sultan Süleyman’ın Hürrem Sultan’dan olan oğullarından Şehzade Bayezid’in tarihe ışık tutan mektubu, Amasya Şehzadeler Müzesi’nde sergileniyor.

Kanuni Sultan Süleyman’ın Hürrem Sultan’dan olan oğullarından Şehzade Bayezid’in tarihe ışık tutan mektubu, Amasya Şehzadeler Müzesi’nde ziyaretçilerin ilgisine sunuluyor.

Osmanlı taht mücadelesinin en çarpıcı figürlerinden biri olan Şehzade Bayezid, yaşadığı sürgün yıllarında kaleme aldığı mektubunda pişmanlığını dile getiriyor. Mektubunda babası Kanuni Sultan Süleyman’dan merhamet isteyen Bayezid, “hatamı bildüm, günahıma itiraf eyledüm” ifadeleriyle affedilmesini talep ediyor.

Şehzade Bayezid, 1541’de Macaristan seferine katılmış, 1546’da Karaman Sancak Beyliği görevine getirilmişti. Ancak taht mücadelesinde kardeşi Şehzade Selim ile karşı karşıya gelen Bayezid, 1559’da Konya Ovası’nda yenilgiye uğradıktan sonra İran’a sığınmıştı. Burada zor günler geçiren şehzade, babasına yazdığı mektupla geri dönmek istese de affedilmedi. 1562’de İran’da dört oğluyla birlikte öldürülen Şehzade Bayezid’in mektubu, bugün Amasya’da geçmişe ışık tutuyor.

Mektubunda yaşadığı pişmanlığı ve sürgün hayatının zorluklarını dile getiren Bayezid, şu ifadelerle babasından merhamet istemişti:

"Benim saadetlü padişahım, düşmez sürçmez ve yanılmaz bir Allah. Ol babda dahi ne mertebe nádim ve peşiman olduğum ancak Hazret-i Yezdân'a malumdur... Bu diyarda kemal mertebede vahşet ve dehşet ve nefret idüb ve gurbet ve firkat ve hicret canıma kâr ve dünü gün işim nâle vü zar olub gam ve gussada ve kürbe endühden gözlerim pür-hûn ve yaşım Nil ü Ceyhün olmuşdır. Havadis-i rüzgára düş olmayan nesne bilmez imiş ve oğlancıklar, bendecikleriniz hód ilgarda ve zulûmat içinde dağ ve derbendlerde gâh aç ve gâh susuz çektikleri meşakkat ve zahmet kabil-i beyan olmayub...

İmdi, benim devletlü ve merhametlü ve lütfü ihsanı çok padişahım ve sultanım hatamı bildüm, günahıma itiraf eyledüm... Benim ittiğim küstahlığa kalmanuz başına ve oğlancıklarun hasret olduklarına merhamet ve şefkat ile saadetlü padişahımdan ahir sancak ve memleket ve terakki teklif etmezem... Ben kulunuzun cürm ve günahına rakam-ı af çeküb suçumızı bağışlayub bu firkat ve hasret diyarında komayub yine lütf-ü merhamet ve rişte-i nevaziş ve şefkat ile bu kış yine mekânımıza celb ve cezb itmeğe himmet ve inayet buyurula...

Benim devletlü sultanım, lütf u mürüvveti çok padişahım ne kadar ise ben kulunız saadetlü sultanım gibi yedi iklim padişahının oğlu bendesiyem... Vardıkda ömrüm oldıkca devletlü padişahımın rıza-i şerifleri üzere olub ve karındaşım Selim Han ile dahi fermân-ı hümayunınız üzere barışub dostluk ve hüsn-i zindegani idüb devam-ı saltanatları ve hilafetleri ediyesine iştigal idevüz... Ne diyem bakisin, ferman senindir..."

Ancak bu yalvarışına rağmen Osmanlı heyeti, diplomatik girişimlerin ardından İran’da tutuklu bulunan Şehzade Bayezid’i ve dört oğlunu 1562 yılında boğarak öldürdü. Şehzadelerin cenazeleri Sivas’a getirilerek buradaki bir mezarlığa defnedildi.

Amasya Şehzadeler Müzesinde sergilenen mektup ziyaretçilerden özellikle tarih meraklıları tarafından yoğun ilgi görüyor.

Şerife Kara