Yaşadığımız şehirler hepimize ait ortak yaşam alanlarıdır. Doğduğumuz, büyüdüğümüz, sevinç ve acıları beraber paylaştığımız, yaşanılır hale getirmek için hepimizin çaba gösterdiği, göstermeye mecbur olduğu şehrimiz için hepimizin de söz söyleme, öneri getirme, eleştirme hakkımız vardır.

Yaşam alanımız bizimdir, yönetenlerin değil. Onlar önderlik etmeye, ortak ses ve ihtiyaçlara göre hizmet getirmeye belli süre vardır. Onlar hep değişir, ama bizler hep buradayız. Devlet olsun, yerel yönetimler olsun ortak ihtiyaçların, tüm o şehirde yaşayanların tamamına fayda getirecek yatırımları ortaya koymak, gerçekleştirmek için el birliği ile koordineli çalışmalıdır. Her yapılanı alkışlamak, her yapılanı eleştirmek bize ne fayda getirir. Kişisel düşünmekten, kişisel çıkarlardan uzak, hepimizin hayrına olan güzellikleri, hizmeti alkışlamak, yaşantımızı kısa ve uzun vadede sıkıntıya sokacak girişimler karşısında da gerekli eleştiri ve önerilerimizi ortaya çekinmeden koymamız gerekir.

Yönetenin etrafında oluşmuş bir çıkar çemberi içinde, yapılanları doğru bulmayanları, fikirlerini söyleyenleri suçlamak ne kadar demokratik bir mantıktır. Her ferdin yaşadığı şehir hakkında özlemleri, istekleri, hayalleri vardır. Hepsinin de bu düşünce, istekleri kişisel olmadıkça değerli ve saygındır. Benim dediğim, düşündüğüm doğru, sen ne bilirsin mantık e eylemler bize bir şey kazandırmaz.

Önemli olan yöneten çemberi içinde değil, özgür irade, beyan, düşüncelerinde yaşadığın şehirde var olmak, saygın olup, saygın kalabilmektir. Onlar gider, gelir. Bize, düşüncelerimize, isteklerimize, ihtiyaç önceliklerimize saygı göstermek zorundadırlar. Biz kalıcıyız. Hayrımıza hizmet edip, bu şehir için ayrılan her kuruşu yerine ulaştıran kim olursa olsun saygı ve dua ile yad ederiz. Tersi olanlara da bırakın da bir iki cümle etmeye hakkımız olsun bari!..