孔ķONT style=”FONT-SIZE: 8pt”>

Vatan, Bayrak, Ezan, Namus onlara emanetti. Emanetleri ölmeden koruyamayacaklarını anlayınca eve dönmekten vazgeçtiler.

Ekranda izlediğim bir dizide geçen bu satırlar dün vatan uğruna neler feda edildiğini, bu gün ise bu bilinç ve inançtan nasıl uzaklaştığımızı, uzaklaştırıldığımızı düşündürdü. İçte kısır çekişmelerin yaşandığı, bağımsızlığın, özgürlüğün kıymetinin bilinmediği günleri eritip gidiyoruz.

Dünyaya hakim güçlerin bulunduğumuz coğrafyada yaşattığı vahşetleri her gün izliyoruz. Bunların emelleri arasında bir gün bizi de bu bataklığa çekmek olduğunu da biliyoruz. Er geç sıra bize de gelecektir. Çizdikleri haritalarda ülke bütünlüğümüzü nasıl hedef aldıklarını görüyoruz. Ama ne yapıyoruz? Bana göre kocaman bir soru işareti. Yine onların istediği biçimde Türk benliğinden uzaklaşıp tehlikelerin içine doğru yol alıyoruz.

Ülke nüfusumuzun yarıdan fazlası gençliğimiz bu tehlikelerin farkında mı? Çanakkale Savaşının, Kurtuluş Savaşının bu günlerimizi getiren ruhunu, inancını verebiliyor muyuz? Kur’an-ı Kerimin rehberliğini, Hz. Muhammed’in, Mevlana’nın, Yunus Emre’nin, Hacı Bektaşı Veli’nin yolunu çağın gerçekleri ile niçin birleştiremiyoruz. Manevi değerlerimizle çağdaşlığı bütünleştiremiyoruz. İkisinide ayrı taraflara çekip duruyoruz. Bizi biz yapan, bu günlere getiren değerlerimizi neden televole zihniyetinin gerisine hapsettiriyoruz.

Hepimizin birer adım atma zamanı geldi de geçiyor bile. 70 milyonun gür sesini duyabilen bir dünya ülkemiz üzerindeki o çirkin emellerinden vazgeçemeyecek, ama adım atmaya cesaret edemeyecektir. Dün bu ülkenin vatan, bayrak, ezan ve namusunu korumak için evlerine dönmekten vazgeçip şehit olanlar bu vatanın her köşesinden gelmişlerdi. Çünkü o yıllarda batının çirkin emelleri benliğimize daha şırınga edilmemişti.

Bu gün kendi ellerimizle, büyük bir vurdumduymazlıkla zehirli şırıngayı enjekte edenleri seyrediyoruz. Onlar sabırlılar, acele etmiyorlar. Hedeflerine ulaşmak için uzun yıllar koymuşlar ve adım adım gelecek günler için ağız şapırdatıyorlar. Bu tehlike sağı, solu, suni, alevi, kürdü hepimizi yutmak istiyor. Irak gerçeği ortada. Tehlike ortada. Ama zamanı geçmiş değil. İnançlarını yitirmemiş çağın gerçeklerini görüp uyabilen, modern yaşamla geçmişi arasında bağları koparmayan ülke bütünlüğü için ölüme gidebilen TÜRK GENÇLİĞİ için bir şeyler yapalım.