Bir birimizle dost olmayı ,Saygıyı,sevgiyi, vefayı ,güzellikleri,bir arada  yaşamayı ,bizi biz yapan değerleri ,şehrimizi ,yardımlaşmayı sayamayacağımız yüzlerce değeri unuttuk.Yıllardır aynı plan ve programla üzerimizde yürütülen her türlü ayrıştırıcı, bölücü hain emellerin girdabında dönüp  duruyoruz. Doğruya doğru, eğriye eğri diyemez olduk. Şahsi hesapların ön plana çıktığı, çıkarıldığı ve peşinden gittiğimiz bir yaşam tarzı maalesef olmazsa olmazımız oldu.Dün ne iyi idi deyip, o  özlemle andığımız günlere dönme  adına bir çaba gösteremez olduk.Benden,bizden kavramı ile ayrışmayı her gün daha içinden çıkılmaz hale getirdik.Yaşadığımız her konuda olumsuzluklara bendense, bizdense ayrışması içinde sadece bakar olduk.Çocuklarımızın Z kuşağı dayatmasında her gün bizden kopuşunu sadece izler olduk.Rahatsızlıklarımızı ülkemiz,şehrimiz,çocuklarımız,tüm sevdiklerimiz adına özgürce dile getirecek bir muhatap , kapı bulamaz olduk.Bizdense sustuk, değilse dikkate alınmadık.7 den,77ye hepimiz  en büyüğü 6,5 inçlik bir telefon ekranına hapsolmuşuz.Kısacası cennet vatanımızda bir cehennem ortamı yaratma adına bir çaba ile adeta koşar adım gidiyoruz.Ben tüm bu olumsuzlukların içinde yokum diyen varsa önünde saygı ile eğilirim. Bir an önce yitirdiklerimizin hiç değilse birazına tekrar kavuşma dileğiyle…..