07/06/2015

Bir önceki yazıyı bitirirken demiştik ya hani, siyasetçinin seçmene vaadettiği devlet, adeta bireyi devlete bağlayan bir devlet.

devlete bağlayan ve bağımlı kılan.

mahkûm eden.

***
Siyasetin, devlet aracılığıyla vaadettiğine karşılık talep ettiği şey, bireyin yani seçmenin "irade"sidir.

– İradeni bizden yana kullan.

– Neye karşılık?

– Sana vereceklerime karşılık.

– Peki bana vereceklerini kaynağı nereden?

– Devletin imkânlarından… gelirlerinden tabi…  senden aldığım vergilerden vs!

***

Devletin vatandaşının her ihtiyacını karşılaması bir "baba devlet"i îma eder.

Baba devleti… 

sözü dinlenen. 

itiraz edilmeyen…

ve edilemeyen…

itiraz edildiğinde azarlayan bir baba devlet.

özne…

irade sahibi yani…

güç sahibi.

gücün sahibi…

otoriter…

Bireyse bu iradeye biat eden "şey" mesabesindedir.

figüran karakter…

nesne…

***
"Baba devlet", yetiştirir. 

eğitir… 

kendine göre bir kimlik inşa eder…

bireyin bir "kendiliği" yoktur… 

karakteri…

kişiliği…

burada devlet vatandaşı dönüştürür.

ona karakter belirler…

kimlik inşa eder…

Türklüğünü tarif eder. 

okullarda ne öğretileceğini ve ne öğrenileceğini…

doğruyu ve yanlışı…

dinini… 

mezhebini… 

kıyafetini vs.

Halk için devlet değil, devlet için halk söz konusudur. 

***
Devletin sınırları içinde hapistir birey.

Amacı "devleti yaşatmaktır."

onu ayakta tutmak.

ölmek pahasına…

gerekirse devlet tarafından öldürülmek pahasına…

görevinden alınmak, sürülmek pahasına.

***

Oysa batılı toplumlarda dönüştürücü güç toplumdur.

O, devleti dönüştürür.

Süpürür devleti. 

Fransa İhtilâli'nde olduğu gibi.

İhtilâli yapanlar, liderler ya da "kahramanlar" değildir.

Bizatihi halkın kendisidir.

Kahramanlar, halkı "sürüklemezler."

Halk, kahramanlarını kendi çıkarır.

Lider kültü yoktur oralarda.

bizdeki gibi lider fanatizmi… 

tutkusu…

***
Bizim siyasetle ilişkimiz "alış-veriş" sığlığından ibarettir…

"Hak" ettiğimiz için değil, siyasete olan "katkımız"dan dolayı gücü elde etme derdindeyiz.

Elde edeceğimiz "çıkar"a göredir siyasi tercihlerimiz…

Elde edeceğimiz "makam"a göre.

Ya da "ele geçireceğimiz" müdürlüklere… vs

***
Devlete, dolayısıyla siyasete mahkûm olmayan bireyler olduğumuzda siyaset de bir karakter ve kimlik kazanacaktır.

Biz gücümüzü "makam"dan elde ettiğimiz zaman değil, "makam" bizden güç devşirdiğinde devlet bir nitelik kazanacaktır.

Yaşamak ve kazanmak için siyasete/devlete muhtaç olduğumuzda değil, yaşamımızı, üretmemizi, kazancımızı, inancımızı, devlet "güvence altına" alabildiğinde, devlet, halkın devleti olacaktır.