nama-babama  bir şey oldu.”

“Dedik ya kardeşim şurada komşuyuz… Basarsın zile…..”

…..

Kendi kurduğumuz, kurguladığımız hayatı yaşıyoruz.

Başkalarının hayatına saygı duymayan hayatlar hüküm sürmede.

Kesişen hayatların ortak öyküleri yok artık.

Hayatımızı başkalarının hayatıyla zenginleştirme, ortak duygular üretme bu çağın insanına yabancı artık.

Bize dair hayatı yaşamak ve oraya kimseyi sokmamak, orada kimseye yer açmamak egoizmi, modernizmin çağın insanını getirdiği son nokta olsa gerek.