dur.

            “Türkiye de rüşvet alınır! Kuvvet rüşveti alınır, ihtilal rüşveti alınır, nüfuz rüşveti de alınır.”

            Dünyaca bilinen bu gerçeği halkımızda bilmektedir.Hatta millet olarak 14 Ocak 1970 tarih ve 1211 sayılı kanuna göre(Türkiye de kağıt paralarımızın üzerinde yazılı olan kanun)  Türkiye de hallolmayacak bir işin olmayacağını fıkralaştırarak rüşveti mizahlaştıran bir toplumuz biz.

            Önceki gün Ankara’nın göbeğinde sanayi bölgesinde patlamada 20 vatandaşımızı yitirdik.Hepsinin acınacak hikayelerini dinledik medyadan.Ölümler oksijen tüpüne, kaçak solvente ve kaçak tinere fatura edildi.Tüp neden patladı, tiner neden alev aldı.Tedbirsizliği kim yaptı.İzinsiz ve işletme belgesi olmadan bir fabrika nasıl çalışır? Sanayi bölgesine dört katlı fabrika izni nasıl alındı?

            Bir devlet büyüğümüz bu yaşanan facialardan ders çıkaracağız diye beyanatta bulundu tv ekranlarında.Devlet adamlarımızın dersleri milletimize pahalıya mal olmaktadır.Canlar yitirilmekte, ocaklar sönmektedir.Devlet büyüklerimiz ders alacaklarsa Defterdar Sarı Mehmet Paşanın öğütlerinden ders çıkarmalıdırlar.

            Evet bu memleket tablosunun bir müsebbibi de sıralamadaki bulunduğumuz yer ve yaşanan ahlak bunalımıdır.

            Kanaat ekonomisinden tüketim ekonomisine geçtiğimizden bu yana parayı hayatımızın merkezine koyduk.Abdulhak Hamid’in “Para mabud ve bankalar mabed” mısrağında söylediği gibi parayı çağın dini haline getirdik.Ona üstün bir paye verdik.Oysa Yunus çağımız insanının derdini yıllar önce keyfetmiş;

            “Bunca varlık var iken gitmez gönül darlığı” diyerek paranın tek başına fertleri ve toplumları mesut edemeyeceğini söylemiştir.

            Ülkemizde bir rüşvet gerçeği vardır.Bu acı gerçeklere rağmen devletin her makamında ve her zaman değerli, dürüst idarecilerde olmuştur, olacaktır.

            Bugün Türkiye bir imparatorluk bakiyesi olarak ayakta durabilecek bir kudret ve kabiliyette ise bunu bu ayardaki memur, bürokratlara ve idarecilere borçludur, onların yüzü suyu hürmetine devletimiz ayakta durabilmektedir.

            Milletimiz bu kulvarda bir yarış içinde gösterilmekten ve yarıştaki yerimizden memnun değildir…