İnsanoğlunun yaşamı nedense çok karışık sabah kalktığımızda yeni günün güzellikler getirmesini dileriz, yeni bir sayfayla güne başlamak isteriz   ama gel gör ki çoğu kez, yeni ama temiz olmayan bir yeni sayfa ile karşı karşıya kalırız. Güne başlarken, günaydınımızın yerini yaşadığımız kaygılar, endişeler alır, karşılaşabileceğimiz tehlikeler içimizi kemire kemire bitirip moralimizi bozar fakat yine de yaşam bizim yaşamımız olduğu için onu kontrol edebileceğimiz, yön verebileceğimiz durumlarla bir şekilde başa çıkmaya çalışırız.

Fakat yaşam o kadar da kolay değil bakın  bize sunulan hayat şartlarıyla nasıl başa çıkacağız? İtaat etmek, kabullenmek bize nefes alma şansımız var mı?  Mevzu sadece nefes almakta değil. Barınma ihtiyacı ve refah bir yaşam ortamında yaşamak istemek hakkımız değil mi?

Evden dışarı çıkınca kafamıza bir şey düşebilir, inşaat çalışmaları sokağımıza verdiği zarardan dolayı özür dilemeyebilir, foseptik çukuruna düşebiliriz.

Gıdamız bizi hasta edebilir, kesilen ormanları seyrederken susuzluktan yakınabiliriz. Bir gün kaza kurşununa kurban gidebiliriz ve katilimiz kesinlikle bulunamaz.

İnsan olarak başımıza daha bir sürü şey gelebilir. Yer yüzünün başına gelebilecekler ise her canlıyı ve asıl evimiz olan dünyayı da etkileyecektir. Belki bugün değil ama yarın daha büyük krizlerle baş etmek zorunda kalabiliriz.

Hangi kötülükten korunalım? Nereden başlayalım, öncelik olarak neyi kurtaralım? Öyle bir noktaya sürüklendik ki, inancımızla sınanıyoruz.

Yaşayacak başka dünyamız, en azından şuan yok. eldekilerle yetinmek mecburiyetindeyiz. Yıllar önce planlanarak yapılması gereken binaları şu gün incelemek ve güçlendirmeleri o kadar yüzeysel olacak ki üzülmemek elde değil. Şuan köyler de tek katlı evler de yaşamakta garanti değil. Köylerin imara açılan yerlerinde de hayatta kalmamız kesin değil, yaşamımızın sona ermesi için yangın çıkması tek başına yeterli. Eldekilerle yetinmek mecburiyetindeyiz.

Barınamıyoruz, koca dünyaya sığamıyoruz.

Yaşatmakla değil, mezara gömmekle övünüyoruz. Muhtaç bırakıp yardım etmek, planlanmış cinayet olmuyor mu?

Bizler, o yaşamak istiyoruz hayaller kuruyoruz  tam olarak onu da beceremiyoruz, buna da fırsat vermiyorlar.

Yine de yaşamak güzel İyi hafta sonları....