Bir ülkenin insanları ne kadar sağlıklı ve sıhhatli, ahlaklı, bilgili, dürüst, sevecen ve saygılı olursa o ülke, o milleti ve devleti ile o kadar güçlü, huzurlu ve mutlu olacaktır. Düşmanları için de caydırıcı olacağı tabidir.

Ancak, bazı spor yazarlarımızın yazılarını görünce dehşete düşüyorum. Kulüp antrenmanları seyrediyor, sahadan kemik sesleri geliyormuş, oyuncuları seyrediyorlar, oyuncunun ayağa kafayla çıktığını övünerek yazıyorlar. Futbol mu oynanıyor, yoksa kemik kırmaya ayağa kafa koyarak çok akıllı ve yetenekli bir oyuncu olduklarını ispat etmeye mi çalışıyor bu oyuncular.

Bir yorumcu böyle yazılar yazıyorsa, o kişi futbolun da başka sporların da ne olduğunu asla bilmiyor demektir. Ayrıca oyuncuları da yanlış şeyler yapmaya teşvik ediyor demektir. Bu aynı zamanda suç işlemektir. Yarım bilgilerle spor yazarlığı yapılmaz. Arkadaşını sakatlayan ayağını kıran, başını gözünü yaralayan bir sporcu değil, ancak kötü niyetli, ahlaksız bir insandır. Asla bir sporcu değildir, olmamalıdır. Böyle düşünmeyen bir spor yazarı da o görevi yapmasın. Öyle gazeteci, öyle yorumculardan bu memlekete hayır gelmez. Herkes aklını başına alsın. Kıskanmayı, sakatlamayı değil, sevmeyi beraber ve birlikte oynadıkları takımlara, ülkeye daha faydalı olmayı hedeflesinler. Hak etmedikleri paraları yanlış yerlerde harcayarak hem kendilerine, hem ülke takımlarına zarar vermesinler.

Ayrıca hiçbir takımın oyuncularını asıl, yedek diye ayırmak doğru değildir. Hepsi de takımlarının asıl oyuncularıdır. Kim o gün formdaysa o oynar. Onu dışardakiler bilemez. Değerlendirme hakkı hocalarınındır. Saygı duymak lazım. Sabit bir (on bir)kurma düşüncesi yanlıştır. Her insanın fiziksel, ruhsal değişim gösterdiği anlar vardır. İyi olduğun zaman başarılı olursun, kötü olduğun zaman başarısız olursun. O kadar basit. Anlayın artık.