Tarihi Beyazid Camiinin bahçesindeki kapalı bölümde bir “Minyatür Amasya.”

Tarihsel derinliğinde nasıl da mütevazi.

Huzurun, dinginliğin ve sakinliğin yani sükunetin görünmesi, görünür olması, ancak Amasya’nın o görüntüsünde mümkün gibi gelir bana.

Bugünden utanabilmenin vitrinidir yüz yıl öncesinin Amasya’sı.

Şehrin tarihi dokusunun nasıl yok edilebileceğinin resmi.

Yöneticilerin, şehrin “tarihini” yaşatabilme yeteneklerinin turnusol kağıdı.

Bir  halkın, yaşadığı kenti nasıl tükettiğinin tanığı.

Bu kentte yaşanmış insan hikayelerinin nasıl unutturulduğunun habercisi.

Yeşil Amasya!…

Neresi yeşil?

Amasya’ya yeşilini veren bağlardan eser kaldı mı?

Hacılar Meydanı bitti bitiyor.

Bahçeleriçi ?

Önceki yeşilinden intikam alırcasına, yeşilsizleştirilen/bahçesizleştirilen mahalle.

Bahçeli Elli Beş Evler’in yeşilini boğan beton bloklar…

Samsun asfaltının (A.Türkeş Bulvarı) alt tarafındaki yeşil bağlar da  yok artık.

Hükümet köprüsünden batıya, yani Çamlıkent’e baktınız mı hiç?

Kent Ormanı’ndan şehrin üstüne dökülen yeşili nasıl durdurduğumuzu gördünüz mü?

Ya bu şehre yeşilden bir gökyüzü vaadeden Çakallar!

Yeşili katletmedeki vahşetimizin fotoğrafı…

Biz Amasyalının şehrini tüketmedeki hoyratlığı şapka çıkarılacak cinstendir.