İnsanı, insan eden yedi yol vardır.  Bu yol Hak'kın yoludur.

Emir ve yasaklara riayet edenlerin yarıştığı yoldur.

(1)Nefs- i Emmâre (KÖK ÇAKRA) Kötülüğü emreden ve bundan zevk alan nefise verilen isimdir. Nefis kademelerinden ilkidir. İlk kademe ile nefsin temizliğine başlandığı için nefiste bütün 19 afet mevcuttur. "O" afet, 19 çakranın blokajlı oluşudur. Onun için bu kademede nefis henüz arınmadığı için kötülüğü emreder. 

(2) NEFS-İ LEVVAME ( SAKRAL ÇAKRA)

Kişi, yaptığı kötülük ve günahlar için kendini ayıplamaya başlar. Bu mertebedeki kimse gafletten uyanmaya başlar ve yaptıkları için pişmanlık duyar.

(3) NEFS-İ MÜLHİME (SOLAR PLEKSUS)

İlham alan nefis olarak da bilinmektedir. Bu mertebede kişinin kalbinde Allah tarafından gelen bir mana oluşmaya başlar.

(4) NEFS-İ MUTMAİN (KALP ÇAKRASI)

Hiçbir şüphesi kalmamış ve tamamen tatmin olan nefis mertebesidir.

(5) NEFS-İ RADİYE ( BOĞAZ ÇAKRASI)

Samimi olmakla ilişkili bir tasavvuf terimidir. Allah tarafından herşeyi güzel ve hoş görmektir. Bu nefse sahip bir kişi bütün kötülükleri iyi ve hoş görür. İnsanlar arasında muhterem olan kişiler bu nefis makamındadır.

(6) NEFS-İ MARDİYE (ÜÇÜNCÜ GÖZ)

Allah'ın kendisinden ve amellerinden razı olduğu kulun eriştiği mertebedir.

(7) NEFS-İ KAMİLE ( TAÇ ÇAKRA)

Kâmil, olgun, tertemiz, safi nefis demektir. Bu makamdaki nefis sahipleri, Allah' ın en seçkin ve en has kullarıdır.

Kul gayret eder, bu hakiki sınavları geçer ise makamı da Allah tayin eder.  Dünya ve ahiretin en "baki" makamı, Allah'ın tayin ettiği makamdır.